Wat zijn de drijfveren van de jonge fiscalist?

“gelukkig zijn”

Wat zijn de drijfveren van de jonge fiscalist? De jongere generatie fiscalisten komt nu uit de studiebanken en werken soms al 1 of 2 jaar (al dan niet als bijverdienste naast hun studie). Een generatie die echt anders ‘in elkaar steekt’ dan mijn generatie (40+). Een generatie die niets heeft met de zekerheden waarmee mijn leeftijdsgenoten zijn grootgebracht.

Een generatie die veel minder is gefocust op de toekomst en de oude dag, maar gericht op “gelukkig zijn” en wel in het heden. En niet over 10 of 20 jaar. Het zijn dus fiscalisten die zich niet bezighouden met hun pensioen.

Ik leef nu!

De jonge generatie fiscalisten leeft ‘nu’ en kijkt kritisch naar zijn of haar werkomgeving en werkgever. Als er iets niet bevalt stappen ze op. Ik zie een duidelijke trend de laatste jaren. Ben je ongelukkig met je werk, dan zeg je je baan op, ga je eerst twee maanden reizen en gun je jezelf de tijd om goed na te denk over wat je wil. Gedrag dat rechtstreeks tegen alle zekerheden ingaat. Geen WW? Jammer dan. Volledig andere drijfveren voor jonge fiscalisten.

Prima in de carrièrelijn bij een Big Four kantoor? Men zegt gemakkelijk het dienstverband op, om een half jaar door de wereld te trekken. En als we terug zijn, zien we wel weer.

WAT ZIJN DE DRIJFVEREN VAN DE JONGE FISCALIST

Arbeidsvoorwaarden

Deze generatie ziet graag meer flexibiliteit in de arbeidsvoorwaarden zoals het opbouwen van een ‘eigen’ pensioen in plaats van een (standaard) pensioen via de werkgever. Ook zijn vakantiedagen een hot item. Ook flexibiliteit wordt erg belangrijk gevonden om zo een betere balans tussen werk en privé te bewerkstelligen. Parttime werken is eigenlijk bijna een eis.

Jonge fiscalist gaat voor gelukkig zijn

Zo sprak ik laatst een fiscalist die naast zijn ‘leven’ als fiscalist, ook in een hippe kleding winkel wil werken, 2 of 3 dagen in de week. En op zich, best met een goed verhaal. Want daar ontmoet je allerlei soorten klanten, hoor je veel en heb je nog echt contact met je klant en kan je het verschil maken. Rechtstreeks.

Zij vertelde me dat ze hier energie van krijgt en dit weer ‘aanwendt’ binnen haar vak als fiscalist. Daarnaast vindt zij dat er meer moet zijn dan alleen een zakelijk leven als fiscalist. Iets van ‘als ik 10 jaar fiscalist ben, dan mis ik toch wat’. Het is een doelgroep die slecht kan tegen eentonigheid en het gevoel ‘iets te missen’ in het leven. Juist omdat ze nu leven en niet over 10 of 20 jaar. En omdat de wereld om ons heen in rap tempo verandert. Een concept dat ik maar lastig verkocht krijg bij mijn relaties en opdrachtgevers. Iemand die 2 of 3 dagen wil werken en er nog iets naast doet? Onmogelijk.

Ook jonge fiscalist wenst ‘hybride werken’

Jong talent wil hybride werken zonder lastige managers en procedures.  Zo valt te lezen in een interessant artikel van Personeelsnet.

Het blijkt onder andere dat jongeren grote verwachtingen van hun (digitale) werkomgeving hebben en daarin hun eigen weg kiezen. Deze doelgroep wil niet vastzitten in een sterk begrensde organisatie en ziet de toegevoegde waarde van een leidinggevende niet echt. De klassiek ‘Pyramide organisatie’ blijkt z’n langste tijd gehad te hebben. 

Ik wil interimmen!
De jonge fiscalist staat te popelen om uit loondienst te gaan. Geïnspireerd door accountancy collega’s, leeft deze wens steeds vaker. Verdiensten, afwisseling en zelf inplannen van privé en werk tijd zijn daarbij de ingrediënten. Maar ook het feit dat je jezelf steeds weer moet bewijzen speelt mee. De fiscale praktijken zullen hier aan moeten gaan wennen. 

Maatschappelijk betrokken zijn
Jongeren willen een werkgever die maatschappelijk betrokken is. Een werkgever met het doel ‘geld verdienen’ vindt men niet aantrekkelijk. Een werkgever met een maatschappelijk doel moet het zijn. Een werkgever die iets bijdraagt aan de maatschappij wint het van de werkgever die alleen profiteert van de maatschappij. Het gaat om het gevoel dat hun werkzaamheden méér betekenen voor de maatschappij. Vertaald naar de accountancy zijn kantoren aantrekkelijker als ze bijvoorbeeld inzetten op het bedienen van maatschappelijke instellingen of juist ‘groene’ klanten.

Anno 2022 maakt het toch niet meer uit waar ter wereld je je laptop openklapt?
De jonge generatie wil iets van de wereld proeven en ziet eigenlijk geen belemmering meer om het werk als fiscalist, op een andere plek, voort te zetten. Waarom niet wonen in Spanje en werken bij een kantoor in Amsterdam of Utrecht? Vooral in de internationale praktijk, moet dit niet meer uitmaken. Dit is wat ik regelmatig aan de telefoon hoor als ik gesprek ben met de jonge fiscalist. Amsterdam wordt tegenwoordig gezien als een druk dorp. Vroeger was het de grote stad ;-). 

Waar sta je over 5 jaar?
Deze vraag kan de prullenbak in. Jong talent zal antwoorden met “Dat zie ik dan wel weer”. Dit is een doelgroep die niet aan strakke carrièreplanning doet maar met de dag leeft. Nieuwe uitdagingen niet uit de weg gaat en houdt van verandering. “Misschien woon ik over een jaar wel in Australië en help ik een boer”. 

Focus op NOB

Duidelijk is ook dat de jonge fiscalist graag bij een NOB aangesloten kantoor werkt. ‘In de studiebanken’ worden ze gevoed met de stelling dat NOB de heilige graal is. Men wil qua opleiding en opleidingsmogelijkheden alleen het beste. 

Generatie jonge fiscalisten NOB

Het goede nieuws is dat een enkele partner het snapt (heeft misschien wel kinderen van deze generatie…) en meent ook dat ze erop moeten gaan inspelen in de nabije toekomst. Ik ben benieuwd!

De nieuwe ‘frisse en energievolle adviseur’ is goed bereikbaar, heeft een open visie op klanten, werknemersschap etc. Staat vol in het leven en zorgt dat zijn werk echt wel afkomt. Alleen de condities waaronder zullen veranderen.

Wil je doorpraten over dit onderwerp? Stuur Martijn Betgem, recruiter fiscaal een app voor het maken van een afspraak: 06 107 558 75.

Benieuwd wat Adviesgroep '88 voor je kan betekenen?