Trends arbeidsvoorwaarden fiscalisten 2020

Ik krijg veel vragen van fiscalisten over arbeidsvoorwaarden. Hiermee bedoel ik zaken die aanvullend zijn op het bruto maandsalaris zoals vakantiedagen, pensioen en onkostenvergoeding. Er zijn een aantal trends te bespeuren als het gaat om arbeidsvoorwaarden. 

Wat ons opvalt is dat het vooral kleine kantoren zijn die meer flexibiliteit bieden als het gaat om arbeidsvoorwaarden. Die moeten ook wel, want die kunnen vaak niet concurreren op salaris met de grotere kantoren. Dus probeert men met ‘andere arbeidsvoorwaarden’ competitief te zijn.  Dat competitief zijn gaat niet snel, toegegeven, maar we zien wel duidelijk een besef en van daaruit een ontwikkeling.

En de ruimte is er zeker. Met name vakantiedagen staat hoog op de lijst bij fiscalisten, gevolgd door een goede regeling als het gaat om ‘vervoer’. Ik schrijf hier vervoer omdat de leaseauto lang niet meer zo populair is. Ook fiscalisten richten zich steeds vaker op ‘vervoersalternatieven’. Wat zijn de trends voor 2020 met betrekking tot arbeidsvoorwaarden voor fiscalisten? Ik beschrijf ze hieronder.


Andere interessante fiscale artikelen geschreven door Martijn Betgem:


Leaseauto regeling

De leaseauto is nog steeds het populairst. Natuurlijk geldt voor het gebruik van deze regeling dat deze door de nieuwe of huidige werkgever wel moet worden aangeboden. We zien dat het verlenen van een leaseauto vaak wordt gekoppeld aan functieniveau en het uitvoeren van commerciële taken. Lang niet elke junior fiscalist kan zonder meer gebruik maken van deze regeling. Dat is dus een verandering met een aantal jaren geleden.

Daarbij zien wij wel een toename van het ‘meeneembeding’. Als je van werkgever verandert moet je het leasecontract ook mee overdragen. Waar vroeger nog wel eens de auto werd overgedaan aan een achterblijvende collega, horen wij nu steeds vaker dat de nieuwe werkgever de leaseverplichting op zich moet nemen. Ik zeg niet dat het vaak tot problemen leidt, maar het is iets om in de gaten te houden!

Ook zien we dat het grote verschil in leasebudget tussen kantoren vaak een struikelblok vormt. Zo zit een groot verschil tussen het bedrag waarvoor een auto mag worden uitgezocht bij B4 kantoren en kleine kantoren. Dit kan soms zelf 10 tot 20 K zijn.

Een andere trend is alleen de keuze voor een elektrische auto. Daar is ook niet iedereen even blij mee.

Het mobiliteitsbudget wordt ook vaker dan voorheen uitbetaald. Dit is een trend die past bij de toenemende wens van fiscalisten om ‘sommige zaken’ zelf te regelen zoals bijvoorbeeld het pensioen (zie verder in dit artikel). Een klein deel van de fiscalisten vindt een reiskostenvergoeding prima. Duidelijk is dat steeds meer fiscalisten de voorkeur geven aan reizen met de trein/ OV door de toenemende filedruk. Daarom verwachten we dat de keuze steeds vaker gaat vallen op het uitbetalen van het mobiliteitsbudget of reiskostenvergoeding.

Vakantiedagen

Het gemiddeld aantal vakantiedagen per jaar bij accountants- en belastingadvieskantoren is 27. We zien een klein aantal kantoren dat een regeling kent waardoor je 2 tot 4 dagen per jaar kunt bijkopen. Ook komen we bij een paar kantoren de ‘bonus vakantiedagen bij niet ziek zijn regeling’ tegen. Door in een kalenderjaar niet ziek te zijn geweest, heb je het daarop volgende jaar recht op 2 of 3 extra vakantiedagen. Vooral het kopen van extra vakantiedagen is in opmars. We merken dat fiscalisten een groot belang hechten aan het aantal vakantiedagen.

Pensioen

80% heeft ‘ja’ gezegd tegen de pensioenregeling van de werkgever. 70% daarvan betaalt 1/3 zelf. 30% geniet een pensioenregeling die volledig door de werkgever wordt betaald.

De overige 20% heeft geen pensioenregeling via de werkgever. Deze groep wenst zelf zorg te dragen voor een pensioen. Tijdens gesprekken met fiscalisten vernemen we deze wens steeds vaker.

13e maand

Slechts 18% van de fiscalisten die we het afgelopen 1½ jaar hebben gesproken heeft een 13e maand. Afgezet tegen jaren geleden zien we zeker een daling.

Flexibiliteit

Weliswaar een onderwerp dat niet te plaatsen is onder het kopje ‘arbeidsvoorwaarden’ in financiële zin, maar toch zeker een wens bij fiscalisten. Een wens die ik steeds vaker verneem tijdens gesprekken. Men vindt het fijn als men bijvoorbeeld eens in de twee weken, een dag thuis zou kan werken. Dit is onder andere ingegeven door de toename van de filedruk, maar ook creëert het iets meer rust op het thuisfront. Vandaar dat flexibele aanvangs- en vertrektijden ook steeds belangrijker worden. Ook zien fiscalisten deze flexibiliteit als een kenmerkend van een ‘modern kantoor’. Een dergelijk kantoor denkt meer mee met de medewerker/ fiscalist en probeert echt mee te werken aan een goede balans privé/werk.

Conclusies/ adviezen:

  • Fiscalisten hebben de behoefte om bepaalde zaken binnen het arbeidsvoorwaardenpakket zelf vorm te geven of uit te breiden zoals het pensioen, vervoerskosten en vakantiedagen.
  • Fiscalisten zien graag een flexibele werkgever als het gaat om bijvoorbeeld thuiswerken. En niet geheel onbelangrijk: men wil flexibele aanvangs- en vertrektijden. Zo zijn er al kantoren open van 07.00 uur ’s ochtends tot 21.00 uur ’s avonds. Dat geeft de mogelijkheid om voor de files uit te rijden en wat eerder te starten, of omgekeerd later beginnen en na de files naar huis vertrekken.
  • Als je als kantoor echt het verschil wil maken zul je ook moeten gaan werken met zogenaamde ‘sign in bonussen’ (tekengeld). Het is een manier om de aandacht te trekken in wervingscampagnes en het is een fijne welkom boodschap voor de nieuwe fiscalist. Overigens worden deze pas uitbetaald na het behalen van de proeftijd.
  • Kantoren die deze signalen links laten liggen, zullen de komende jaren steeds grotere problemen ervaren als het gaat om het werven van fiscalisten.

Benieuwd wat Adviesgroep '88 voor je kan betekenen?